Spreekbeurt


Vanmorgen toog onze dochter met een tas vol spullen naar school. Ze heeft vandaag haar spreekbeurt. Het onderwerp was al een paar keer gewisseld. Eerst over hoogbegaafdheid, nee toch maar over Egypte. Tot ze twee weken terug vertelde dat ze haar spreekbeurt over Gezond Eten ging doen. Je begrijpt zeker wel dat ik van mijn stoel viel. Ik vroeg haar waarom dit onderwerp? Nou zei ze, omdat ik er best wel veel vanaf weet en ik het ook wel interessant vind…Ik moest even bijkomen van deze motivatie….Daarna we gingen samen aan de slag. Ze wilde gaan vertellen over suikers en over E621. Duidelijk. Haar verhaal stond al snel op de computer en vrolijk ging ze weer verder spelen. Haar moeder nog in totale verwarring…

Ik was overdonderd want dit had ik niet verwacht. Toen ik zo’n twee jaar terug van start ging met dit ‘avontuur’ deed ik dit puur voor mezelf. Natuurlijk hoopte ik ook mijn partner en kinderen te inspireren maar ik wilde dit voor mezelf. Ik had veel te hoge bloeddruk, mijn cholesterol was te hoog en ik was altijd moe. Ik voel me nu veel beter en over dit traject zal ik nog wel eens een blog over schrijven.

Terug naar het onderwerp van de spreekbeurt: suiker en E621. De kinderen krijgen hier thuis echt nog wel snoep. Ik probeer wel kleurstoffen te vermijden en de hoeveelheid binnen de perken te houden. Er is zeker wel weerstand van de kinderen en daarom was ik zo verrast dat onze dochter dit onderwerp voor haar spreekbeurt heeft gekozen. Stiekem ben ik natuurlijk heel trots…Dezelfde verbazing was er enige tijd terug toen op school een fair werd georganiseerd. De juf van onze zoon vroeg of ik met de kinderen ‘gezonde’ dingetjes wilde bakken die ze dan konden verkopen. Superleuk natuurlijk. Ik was heel benieuwd of mijn zoon ook zo enthousiast over het idee was…Hij roept regelmatig: Nee he mam, zijn dit gezonde pannenkoeken? Ik wil die uit een doos en mam als we pizza eten wil ik een pizza met 621 hoor!” Juf stelde me gerust. “Hij is helemaal trots op je hoor dat je komt bakken in de klas, hij vertelt iedereen dat jij gezonde dingen maakt.” Het ontroerde me om dat te horen. Het was een fantastische bakochtend op school. Wat vonden de kinderen het bakken toch een feestje! Bewust maken van wat je eet, vind ik de uitdaging…verbieden om iets te eten wat ze graag willen, blijft lastig. Cola bijvoorbeeld of chips met E621 of limonade met kleurstoffen en met geraffineerde suikers, daarvan hebben we afgesproken dat we dat niet in huis halen. Voor de rest is het vooral bewustwording.

Na de twee kruidenworkshops die we in Exmorra hadden georganiseerd, ging ik in mijn eigen omgeving op zoek naar eetbare wilde planten. In het land bij mijn ouders staat nogal het een en ander. Zelfs zevenblad heeft mijn moeder volop in de tuin. Mijn nichtje van 7, die op bezoek was bij mijn ouders, vroeg me wat ik aan het doen was. Ik vertelde haar dat ik plantjes zocht om iets lekkers van te maken. Ze werd nieuwsgierig en volgde me. Ik liet haar de bloemetjes van de hondsdraf en madeliefjes zien en proeven. Ze stopte het in haar mond en je zag dat ze aan het ontdekken was. Binnen twee minuten was ze geïnspireerd en vertelde ze me dat ze nooit had verwacht dat er zoveel in de natuur was dat je kon eten! “Gaan we nog een keertje plukken tante Erica?”, vroeg ze. Ik geloof dat ik bijna licht gaf, zo blij werd ik. Er staat zoveel eten om ons heen en we hebben er geen weet van. Kinderen houden van ontdekken en zijn vaak dol op de natuur.

Tijdens die kruidenwandelingen ging ik me afvragen of ze in de Tweede Wereldoorlog niet wisten hoe je wilde planten kon eten? Er was natuurlijk hongersnood geweest in die tijd. Iemand van de groep vertelde dat de tulpenbollen die ze aten heel voedzaam waren, maar ik vraag me nu af of mensen in de tijd dan ook vogelmuur als salade aten, brandnetels als spinazie of soep van kookten? Of wisten ze dit niet?…Mocht iemand dit weten, dan hoor ik het graag.

Even weer terug naar de spreekbeurt. Vorige week had ik zelf ook een spreekbeurt. Voor een groep senioren, die regelmatig bijeenkomt voor KoffieMiks. Tijdens zo’n bijeenkomst drinken ze koffie, praten ze bij en is er soms een spreker. Ik sprak over gezonde voeding en wilde peilen of er belangstelling was voor een kookclubje voor (eenzame) ouderen. De reacties waren wisselend. Leuk om te horen dat er bij de groep al een aantal dames waren die ook suikervrij en tarwevrij aten en zich daar zo goed bij voelden. Alhoewel ik geen voedingsdeskundige ben, ik heb er geen studie voor gevolgd, maar mezelf een ervaringsdeskundige noem en leer uit de praktijk, stond ik stevig in mijn schoenen voor de groep. Het was een duidelijk verhaal vonden ze en ze gingen met flink wat tips huiswaarts. Na afloop kwam er nog een mevrouw naar me toe. “U doet me aan iemand denken”, zegt ze. Ik lachte want ik had al een vermoeden en ik zie ook wel eens een gelijkenis. “Aan Caroline Tensen!”, zei ze… 😉

 

IMG_9140       IMG_9136

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *